สิ่งที่อยากได้คือที่พักผ่อนไม่ใช้เก้าอี้

18/08/2006

ในชีวิตครอบครัว คำว่า เรา ควรคิดถึงบ่อยแค่ไหน และหากว่าคนหนึ่งหลงลืมคำว่าเรา คนอีกคนหนึ่งจะสามารถคิดถึง เรา ได้อีกต่อไปไหม?

เพราะคนที่อาศัยอยู่ด้วยกันเพียงแค่เขาก้าวออกไปจากบ้าน เขาก็ไม่ใช่ของเราแล้ว เราไม่มีทางรู้ได้เลยว่าขณะที่เรากำลังทำอะไรเพื่อเขาอยู่นั้น เขาทำอะไรอยู่

และถ้าคนที่อยู่ด้วยกันไม่สามารถคิดถึงคำว่าเราได้แล้วนั้นแสดงให้เห็นถึงอะไร?

โลกในมุมของฉันเรียกมันว่าความไว้ใจ

เมื่อไหร่ก็ตามที่ความไว้ใจในตัวของคนที่อยู่ด้วยกันหมดลงไป คำว่าเราจะมีความหมายอยู่อีกไหม?

แล้ว เรา จะอยู่ต่อไปได้อย่างไร?

ฉันไม่รู้.....................

สิ่งที่ฉันรู้นั้นก็คือทำนบของความไว้ใจและความเชื่อใจที่ฉันมั่นใจมาโดยตลอดบัดนี้สิ่งเหล่านั้นได้มลายหายสิ้นจากใจ

นั้นเป็นความรู้สึกที่แย่ฉันรู้ทุกอย่างในโลกนั้นต้องมีการเปลี่ยนแปลงสสารทุกสถานะย่อมมีการแปลเปลี่ยน

ในเมื่อสสารทุกอย่างย่อมมีการแปลเปลี่ยนแล้วฉันจดเองะไปยึดถือเอาอะไรกับสสารที่รู้อยู่แก่ใจว่าวันนึงต้องมีการเปลี่ยนแปลง

ฉันผิดเอง

ผิดที่คาดหวังกับทรายที่ยังไงก็เป็นทรายไม่มีวันที่จะเป็นปราสาททราย........

ผิดที่ไม่รักษาพื้นที่ที่เรียกว่าใจของตัวเอง

Per aggiungere un commento, accedi con il tuo Windows Live ID (se utilizzi Hotmail, Messenger o Xbox LIVE possiedi già un Windows Live ID). Accedi

Non hai ancora un Windows Live ID? Registrati

inanza Sha scritto:

แนนดูหนังเรื่องนี้แล้วไม่ได้รู้สึกเป็นพิเศษกับเนื้อเรื่องเท่าไหร่คับ (ก็พอเดาได้อยู่บ้างน่อ)

แต่ว่า

ไอ้ความสามารถในการเขียนบทของคุณภูพิงค์ ลำพระเพลิง นี่สิ... แม่ง! อึ้ง ทึ่ง เสี่ยว กันไปเลย

เหอะๆๆ แบบว่า... แม่ง --โดน(หักหลัง)!

22 Ago.

L'URL di riferimento per questo intervento è:

http://beez1983.spaces.live.com/blog/cns!97BC934D82E96874!138.trak

Blog che fanno riferimento a questo intervento